‘CRNA INTERNACIONALA’ U SRBIJI! Britanski rasisti, njemački islamofobi, talijanski fašisti, francuski identitari i nacisti iz svih zemalja hrle u Srbiju, a evo i zbog čega

Britanski rasisti, njemački islamofobi, talijanski fašisti, francuski identitari i nacisti iz svih zemalja posljednjih su godina pretvorili Srbiju u svoju ‘Meku’. Na aktivnu podršku razvoju domaće naci-scene nije ih ponukala samo fantazija o Srbiji kao nekakvom bastionu borbe protiv islama, već i otvorena vrata domaćih institucija.

Boljim poznavaocima evropske ekstremne desnice dobro je poznata fasciniranost ove heterogene grupacije Srbijom i Srbima. Iako su u prvoj historijskoj manifestaciji fašizma Srbi, kao i ostali Sloveni, zauzimali status niže rase, današnji fetiš ekstremnih desničara prema Srbiji je direktan dokaz da i fašistička ideologija dobija nove forme i evoluira tokom vremena. Prvenstveni razlog novostečenog statusa Srba u neofašističkim krugovima nalazi se u bližoj ratnoj historiji Srbije. U procesu raspada Jugoslavije velikosrpski nacionalistički projekat je, između ostalih, vodio ratove i protiv muslimana (Bošnjaka i Albanaca), što je novoj evropskoj ekstremnoj desnici, utemeljenoj na islamofobiji, u njenim pojednostavljenim, mitologizovanim projekcijama svijeta, dovoljan razlog za idealizaciju srpskog naroda.

Drugi razlog ove idealizacije jeste i uspješno opiranje Srbije modernizaciji i europeizaciji, prije svega, kroz snažan otpor Evropskoj uniji i tzv. liberalnim vrijednostima na kojima ona formalno počiva. Najžešće manifestacije pomenutog, poput napada na ambasadu SAD povodom formalnog proglašenja nezavisnosti Kosova ili dugogodišnje fizičko sprječavanje ovdašnje ekstremne desnice da se održi beogradski Pride dodatno su podigle ugled Srbije u fašističkim krugovima Evrope.

I treće, Srbija, uz Bugarsku i Grčku, zauzima presudnu geopolitičku tačku Evrope jer se nalazi na granici sa Azijom, odakle po fašističkoj propagandnoj interpretaciji dolazi najveća prijetnja po evropsku stabilnost i budućnost “bijele Evrope” – migranti. Po ovoj koncepciji Srbima pripada mjesto graničara, čuvara bijele hrišćanske Evrope od azijatske najezde. Svi navedeni razlozi, uz blagonaklon odnos ovdašnje vlasti i javnosti prema deklarativnom protivljenju evropskih fašista nezavisnosti Kosova, presudno su uticali na vidno pojačanu aktivnost tzv. crne internacionale u Srbiji u proteklih nešto više od deset godina.

Evropski nacisti, srpski mainstream

Nemoguće je u formatu ovog teksta osvrnuti se na sve primjere aktivnosti evropske ekstremne desnice u Srbiji posljednjih godina, no pokušat ćemo da se osvrnemo na one najsvježije i najvažnije. Poslednji primjer ove prakse bila je tribina “Evropa slobodnih nacija” održana u hotelu znakovitog imena “88 Rooms”. Na ovom događaju koji su organizovali Nacionalni srpski front (NSF), Srbska akcija (SA) i kafe čitaonica “Carostavnik”, pored domaćih ekstremista Marka Dimitrijevića iz Srbske akcije i Zorana Buljugića,  profesora ruskog jezika u Dvanaestoj beogradskoj gimnaziji, govorili su i predstavnici njemačke nacističke partije NPD – Torsten Hajze i Udo Fojgt, koji je i poslanik NPD-a u Evropskom parlamentu i član Alijanse za mir i slobodu (APF), koja okuplja različite fašističke partije u ovom telu Evropske unije.

Hajze, naime, nije prvi put u Beogradu, jer je i prošle godine takođe učestvovao na tribini, ovog puta u organizaciji “Zbora”, organizacije koja se smatra nasljednicom istoimenog kolaboracionističkog pokreta fašista Dimitrija Ljotića iz Drugog svjetskog rata. Koliko su neki od stavova ovog njemačkog naciste zapravo dio političkog mainstreama u Srbiji, govori činjenica da je intervju sa njim objavio i Kurir, jedan od najpopularnijih političkih tabloida u Srbiji. Nema sumnje da je Hajze tokom posljednjih nekoliko godina učvrstio kontakte sa srpskim fašistima, u čemu su mu sigurno pomogli i resursi koje NPD kao član Alijanse za mir i slobodu u EU parlamentu dobija na raspolaganje.

Related image

“Čuvari granice”

Još jedan kolega Uda Fojgta iz Alijanse za mir i slobodu je naročito aktivan u Srbiji i Bugarskoj od kada je aktuelan izbjeglički talas sa Bliskog istoka i Srednje Azije. Radi se o Niku Grifinu, veteranu britanske fašističke scene koji je prešao put od pješadinca Nacionalnog fronta sedamdesetih godina, preko lidera i kreatora najvećeg izbornog uspjeha Britanske nacionalne partije (BNP) početkom novog milenijuma (iz koje je naposljetku izbačen zbog finansijskih malverzacija i frakcijašenja), do poslanika euro parlamenta ispred organizacije Britansko jedinstvo (BU). I on je protekle godine, uz nezaobilaznog Buljugića, govorio na antiimigrantskoj tribini NSF-a u Beogradu. Međutim, mnogo su zanimljivije neke druge aktivnosti Nika Grifina i njegovog škotskog kolege Džejmsa Dosona o kojima su detaljno pisali portali Balkan insight i Krik. Naime, ova dvojica britanskih fašista isporučivala su laku vojnu opremu (dronove, uniforme, taktičku opremu) srpskim nacionalistima na sjeveru Kosova zbog priprema za navodni napad “muslimanskih ekstremista”.

Poznato je takođe da su ova dvojica sličnom opremom snabdijevala i bugarske fašističke paramilicije koje patroliraju bugarsko-turskom granicom hvatajući migrante koje često podvrgavaju sadističkoj torturi. Inače je Kosovo mjesto pojačane aktivnosti naci “humanitaraca”, od italijanske Casa Pound, preko francuskih Identitara, do njemačkih nacista okupljenih u Evropski front solidarnosti. Lider posljednje navedene grupe je Majk Miler, poznati neonacista iz Drezdena i jedan od glavnih organizatora tamošnjeg naci pokreta. Miler je redovan učesnik nacističkih demonstracija širom Nemačke, a bio je i jedan od govornika na ljetošnjim demonstracijama tvrdokornih nacista u berlinskom kvartu Špandau. “Humanitarni” rad u srpskim enklavama na Kosovu za cilj ima pozitivnu percepciju ovakvih grupacija u javnom mnijenju Srbije, ali i mijenjanje uobičajenog doživljaja fašističkih grupa u njihovim društvima.

Nacisti u institucijama

Nije, međutim, saradnja evropskih fašista sa srpskim istomišljenicima ograničena samo veze uličnih fašista iz sfere vanparlamentarne politike. “Crna internacionala” uspjela je da ostvari upliv i u instituciju kulture kakva je Matica srpska u Novom Sadu. Naime, ljetos su u saradnji Matice srpske i Instituta za evropsku politiku ultrakonzervativnog politikologa Miše Đurkovića organizovane dvije tribine na kojima su učestvovali predstavnici “umivenog” njemačkog nacizma. Na prvoj je gostovao Gec Kubiček, jednan od vodećih ideologa njemačkih Identitara i čest govornik na skupovima islamofobnog antiimigrantskog pokreta Pegida, dok je na drugoj govorio Mark Jongen, funkcioner antiimigrantske, krajnje desničarske partije Alternativa za Njemačku (AfD) koja je na poslednjim izborima sa 13% osvojenih glasova postala treća po jačini politička snaga u zemlji.

Da ovo nije slučajnost nego rezultat svjetonazora aktuelnog vođstva najstarije srpske institucije kulture, bilo je jasno u odgovoru predsjednika Matice prof. dr. Dragana Stanića na saopštenja i proteste brojnih novosadskih nevladinih organizacija i antifašističkih grupa. Naime, Stanić je odbio zahtjev Saveza antifašista Vojvodine da nakon gostovanja njemačkih desnih ekstremista održe u Matici srpskoj predavanje pod nazivom “Neonacizam u Vojvodini na početku XXI veka” uz obrazloženje da se “organizacija koju zastupate nije dokazala kredibilnošću, objektivnošću i naučnom utemeljenošću u analizi savremenih ideoloških i političkih pojava, te da ste Vi lično i Vaša organizacija u više navrata demonstrirali zloupotrebu pojmova neonacizam i fašizam kao sredstvo dnevnopolitičkih okršaja”.

Image result for Gec Kubiček u matici srpskoj

Prećutna podrška

Danima je aktuelni upravitelj Matice vodio polemiku sa neistomišljenicima po ovom pitanju na stranicama dnevnog lista Danas u kojoj je ispoljio zavidan nivo cinizma. Navodno se zalažući za pluralizam političkih stavova i mišljenja, Stanić je branio pravo glasnogovornicima AfD-a i Pegide kao desničarima, a ne i nacistima, da svoje stavove prezentuju u okviru institucije kojom upravlja, istovremeno ukinuvši isto pravo antifašistima.

Sve to je začinio optužbom na račun kritičara ideološkog pravca u kom je poveo Maticu srpsku da obavljaju prljave poslove za “dovoljno jake centre moći”, izgovorivši to sa pozicije upravitelja daleko najmoćnije i najuticajnije kulturne ustanove u Novom Sadu koja uživa i državno pokroviteljstvo. Naravno, bilo kakva reakcija države na politiku aktuelnog rukovodstva Matice je izostala što se može protumačiti i kao prećutna podrška.

Prethodno navedeni primjeri aktivnosti tzv. crne internacionale u Srbiji samo su najupečatljiviji i najvažniji dio njenih aktivnosti u prethodne dvije godine. Dubinu svih veza ovdašnje ekstremne desnice sa svojim evropskim istomišljenicima nemoguće je pokriti u formatu ovog teksta, posebno kad se ima u vidu da ovdje nisu ni pomenute vrlo snažne veze srpskih i ruskih fašista i nacionalista o kojima se može napisati posebna knjiga. No, i ovo što je navedeno je dovoljno da se shvati da internacionalni neofašistički pokret nalazi u Srbiji veoma plodno tlo za razne aspekte svog djelovanja, u čemu posebno brine spremnost rukovodstava pojedinih institucija da im otvore svoja vrata.

 

(Global CIR/Piše: / Bilten.org)

Objavljeno u:

Komentiraj