KOMBINOVANA STRATEGIJA: Ovo je glavni plan SAD-a u slučaju rata protiv Rusije i Kine

U slučajevima kada se našla suočena s protivnicima po snazi ravnim ili čak superiornim u odnosu na njene kapacitete, Amerika je ulagala ogromna sredstva u novu generaciju oružja kojom je vraćala sopstvenu ulogu nadmoći. Savremeni napor Ministarstva odbrane SAD-a već je dobio naziv treće strategije protivteže, u odnosu na dva prethodna talasa pojačanog investiranja u vojnu tehnologiju koja su svojevremeno predstavljala odgovor na slične sovjetske prodore.  


Prve dvije strategije bile su usmjerene na rješavanje pitanja sovjetske konvencionalne nadmoći u odnosu na NATO pakt na evropskom kontinentu. Sovjetska doktrina se oslanjala na superiornost u redovnom naoružanju kojim bi se postigla brza pobjeda pod štitom sopstvenih nuklearnih snaga koje bi odvraćale protivnički nuklearni napad.

Prethodne strategije

Prva američka strategija oslanjala se na rapidnu izgradnju nuklearnog potencijala SAD u vrijeme kada Sovjetski Savez još uvijek nije imao značajan nuklearni kapacitet. Nakon što ga je stekao, ova strategija je izgubila smisao.

Druga strategija protivteže oslanjala se na razvoj preciznih, stelt, vazdušnih napada, nadziranje protivnika, i opsežan obavještajni rad u cilju pariranja njegovoj konvencionalnoj superiornosti. Najpoznatiji element ove doktrine bio je koncept vazdušno-kopnene bitke, koji je nastojao da do krajnjih granica iskoristi američku vazdušnu superiornost u zaustavljanju prodora sovjetskih kopnenih snaga.

U današnje vrijeme, Rusija, ali i mnoge druge reagionalne ili globalne sile, ulažu značajna sredstva u unaprijeđivanje svojih borbenih sposobnosti, taktika, tehnika, i organizacije, ne bi li dostigli još uvijek postojeću američku vojnotehničku prednost, i razvili sposobnost za vođenje ofanzivnog konvencionalnog rata. Postalo je jasno da je tim kretanjima neophodno suprotstaviti adekvatan američki odgovor. Američka vojska; Autor: AP

Treća strategija protivteže

Godine 2014. američko Ministarstvo odbrane objavilo je Inicijativu za odbrambene inovacije koja će postati jezgro treće strategije protivteže. Napori SAD sada se usmjeravaju na polja robotike, automatizovanih sistema, minijaturizacije, velikih baza podataka, i naprednih tehnologija proizvodnje, uključujući 3D štampu. 

Ipak, postojeća inicijativa za sada ostaje na nivou liste tehnoloških želja. Prve dvije strategije pokazale su se kao uspješne između ostalog i zbog mogućnosti tehnologa i vojnih planera da biraju s liste postojećih naučnih dostignuća ona koja se najbolje uklapaju u njihove potrebe i planove. Oslanjali su se na primijenjenu, a ne eksperimentalnnu nauku. 

Iako je postojeća prijetnja po nadmoć SAD sofisticiranija nego njene prethodnice iz vremena Hladnog rata, ona je i značajno suženih oprativnih i kvantitativnih dometa. Rusija raspolaže dovoljnim snagama da ugrozi svoje neposredne susjede, ali ne i za nekada zamišljani marš do Atlantika. Kina može da parira do nivoa prvog ili drugog lanca ostrva u Pacifiku, ali ne može da dominira Istočnom Azijom. Prema tome, strateški problem koji leži pred američkim planerima jeste zaobilaženje sistema odbijanja i odvraćanja usmjerenih na SAD i njihove saveznke, u cilju suprotstavljanja ograničenim ofanzivnim kapacitetima protivnika. Američki F-35; Izvor: Wikipedia Creative Commons

Mnogi kapaciteti treće stretegije već postoje. SAD i brojni NATO saveznici u upotrebu uvode novi lovac F-35. Inovativne karakteristike koje on donosi, poput naprednog seta senzora, sistema za elektronsko ratovanje, sposobnosti dijeljenja informacija, i preciznog oružja, stvorit će potpuno novo ratno okruženje. Nije ni čudo što su prvi njegovi modeli u upotrebu ušlu na Britanskim ostrvima i na zapadnom Paficiku. Potpunu transformaciju donijet će usklađivanje komunikacije između F-35 i starijih vazduhoplova četvrte generacije.   

Još jedan element treće strategije je robusna protivraketna odbrana, kako protiv strateških, tako i protiv taktičkih balističkih projektila. Kina, Rusija, Sjeverna Koreja i Iran se oslanjaju na masivni početni salvo balističkih i krstarećih raketa u prvim minutima sukoba, čijim bi udarom oblikovali izgled i tok čitavog rata sa zapadnim silama.

Kao što je Izrael već pokazao, mudra upotreba protivraketne odbrane može da izazove velike probleme protivničkim stratezima. SAD već raspoređuju nove anti-raketne sisteme, poput Aegis-a, na svoja plovila ali i na evropsko i južnokorejsko kopno. 

Nova testiranja nagovještavaju da bi moćno lasersko i elektromagnetno oružje moglo da uđe u upotrebu već tokom naredne decenije. Oružja direktne energije bi u potpunosti izmijenila cijenu sukoba, u korist strane koja se brani.

Američki THAAD u Južnoj Koreji; Autor: Reuters

Na kraju, američka vojska ima u planu niz kratkoročnih modernizacija za svoje tenkove, oklopna vozila, artiljeriju, i raketne sisteme dugog dometa u okviru kopnenih jedinica kojima bi na taj način značajno povećali borbenu snagu. Mogućnost savladavanja prvog ruskog konvencionalnog udara je izuzetno važna, budući da Moskva ne raspolaže pozamašnim rezervama. 

Ukoliko Amerika i njeni saveznici zaustave Prvu gardijsku tenkovsku armiju, hendikepirali bi svaki budući napad Rusa na NATO. 

Zabavno je posmatrati treću strategiju protivteže kroz prizmu futurističkih robota, svjetlosnih sablji, X-wing letelica, i Zvijezda smrti. U stvarnosti, dobar dio kapaciteta neophodnih za njenu primjenu su ili u razvoju, ili u poodmakloj fazi ispitivanja. Potrebna je riješenost da se postojeća sredstva proizvedu i razmjeste u dovoljnom broju i budžetska stabilnost za njihovu nabavku i održavanje. 

 

 

(Global CIR/National Interest)

Objavljeno u:

Komentiraj