KOMENTAR MLADENA MARIĆA: Naslijeđe ’11. septembra’

Piše: Mladen Marić

11. septembra 2001. godine desila se najveća pozorišna predstava u historiji. Tada je počelo „uvođenje“ demokratije na Bliski istok, ratovi, divljanje terorista, stvaranje DAIŠ-a, kolone izbjeglica prema Evropi itd.

11. septembar detaljno je isplaniran kako bi se obmanuo svijet i stvorili uslovi za vođenje beskonačnog rata protiv terorizma, za koji se odvajaju ogromne pare, kao i okupaciju brojnih zemalja čija su bogatstva otele SAD i njene satelitske i robovske države. Nažalost, još ima naivnih koji vjeruju da su neki teroristi iz neke pećine u Afganistanu organizovali napade u kojima su hiljade ljudi žrtvovane zbog nečijih ciljeva. Kako je moguće da su neki ljudi iz nekih pećina u Afganistanu učinili nemoćnim NORAD, združenu zračnu komandu SAD i Kanade čiji je zadatak održavanje zračne suverenosti i odbrane Sjeverne Amerike?

Nakon napada, koji je stigao kao naručen, elita je dobila apsolutnu moć koja se naziva “borba protiv terorizma”. Terorizma je i ranije bilo, ali nakon 11. septembra “borba protiv terorizma“ predstavlja pojam koji guta milijarde dolara i služi porobljavanju tuđih država i pljačkanju njihovih prirodnih resursa. Sile mraka odavno su probuđene, a 11.9.2001. bio je okidač za sukob radikalnih elemenata na Zapadu i Istoku, koji, pušteni s lanca, svakodnevno igraju brutalnu igru smrti. To nije sukob civilizacija, ali jeste sukob krvoločnih struja unutar ovih civilizacija. Oni se međusobno održavaju i hrane u kontrolisanom haosu.

Nakon 11. septembra, smrt je stigla u Moskvu, Madrid, London, Bali, Istanbul, Ankaru, Pariz, Nicu, Brisel itd. Uplitanja zapadnih sila u poslove arapskog svijeta – a tamo ih niko nije zvao – stvorilo je pogodan teren za jačanje ekstremizma i terorizma. Intervencijama u Iraku, Libiji i Siriji, Zapad je otvorio kapije Evrope za terorizam. DAIŠ su stvorili, svjesno ili ne, svi sudionici vojnih agresija na Bliskom istoku nakon 11. septembra 2001. godine. Historija se ne može vratiti, 11. septembar bio je okidač.

Nakon 11. septembra, krenule su invazije na Afganistan i Irak, a zatim na red stigle Libija i Sirija, odnosno zapadna prevara nazvana arapsko proljeće. Sukob fundamentalista s obje stane političkog spektra, Zapada i Istoka, ojačao je radikalne elemente u Iraku i Siriji, gdje ranije nisu postojali. Nakon 11.9.2001. godine, šef američkog generalštaba izjavio je: Ovo će biti rat do kraja naših života. Zaista je bio u pravu.

Hvala ovom, i ostalim generalima, čije grudi krase ordenja koja su „zaslužili“ na vojnim akademijama ili švaleranju sa sekretaricama. Hvala im, a hvala i stratezima i vizionarima, koji stvaraju „bolji svijet“ iz udobnih kabineta, svijet u kojem ne ginu njihova djeca. Prođoše nam životi uz njihovo stvaranje „boljeg svijeta“.

Za nastanak DAIŠ-a i jačanje terorizma i ekstremizma nakon 11.9.2001. odgovorni su Džordž Buš, Donald Ramsfeld, Kolin Pauel, Kondoliza Rajs, Barak Obama, Hilari Klinton, Džon Keri, Toni Bler, Dejvid Kameron, Nikola Sarkozi, Fransoa Oland i ostale ubice u skupim odijelima, koji se vole nazivati „spasiocima zapadne civilizacije, zapadnih vrijednosti i zapadnog načina života“. Oni su ‘svjetlo na kraju tunela’. Oni su ‘stub odbrane’ pred nadirućim barbarskim silama mraka. Ali, zar je važno štu su upravo oni stvorili sile mraka i barbare iz kamenog doba?

Njihove intervencije u Iraku, Libiji i Siriji, u kojima su opljačkali sve što se moglo opljačkati, donijele su terorizam u Evropu. Sada se čude terorizmu i kažu kako je Evropi objavljen rat. Ne, gospodo, vi ste objavili rat Evropi napadajući i sakateći Bliski istok. Svi oni trebali bi zvanično biti priznati kao “osnivači DAIŠ-a“, zbog čega bi se DAIŠ trebao odužiti dodjeljivanjem ordena ili zahvalnica.

Iza zapadnog uvođenja „demokratije”, odnosno bezobzirne pljačke prirodnih resursa arapskog svijeta, prije svega nafte, ostale su stotine hiljada mrtvih. Oni, u čijim venama ne teče krv nego nafta, i dalje će u borbi za “sretniji i bolji svijet“ upotrebljavati iste metode, koje će prozvoditi kontraefekte i još više ojačati radikalne i terorističke struje.

Međutim, terorizam, odnosno bilo koja radikalna ideja, ne može se pobijediti krstarećim raketama. To je isto kao da virus gripe pokušate ubiti čekićem. Terorizam je mogla zaustaviti prevencija, ali vrijeme za prevenciju nepovratno je izgubljeno u svakom novom terorističkom napadu. Zapad i NATO, koji su “izvozili” i “uvodili“ demokratiju na čeličnim krilima ratne mašinerije, počinili su ogromnu grešku. Sličnu grešku napravili su 70-ih godina kada su brutalnim bombardovanjem Kambodže stvorili Crvene Kmere. Crveni Kmeri sada su zapravo DAIŠ, a Zapad na meti osvete. Fitilj je odavno upaljen, jedno nasilje proizvelo je kontranasilje, vrijeme se ne može vratiti, historija je napisana. Ko sije vjetar, žanje oluju.

Svjetska politika dijeli se na ono što se dešavalo prije 11. septembra i ono što se dešava nakon 11. septembra 2001. godine. Neki su rekli da se 11. septembra 2001. godine odigrala prva bitka Trećeg svjetskog rata, a Džordž Buš izjavio kako je tog dana počeo novi krstaški rat. Vrijeme prolazi, bitke se nastavljaju.

11. septembar 2001. godine predstavlja ogromnu i kolosalnu laž epskih dimenzija, laž u kojoj je ispisan bjanko ček za sve ono što se kasnije desilo. Bez mira u Siriji i rješenja palestinskog pitanja, bez zapadne podrške izraelskom aparthejd režimu, teroristički napadi i dalje će potresati Evropu, koja je godinama okretala glavu od beskrajnih ubijanja na Bliskom istoku. Nakon 11. septembra, Evropa je platila cijenu američkih ratova. A rekli su da će stvoriti bolji svijet.

U stvaranju „boljeg svijeta“, stradale su stotine hiljada ljudi. Uostalom, kome su oni bitni? Nikome. Oni su samo kolateralna, usputna šteta.

Ovo nije rat u kojem se dvije vojske sukobljavaju na bojnom polju. Ovo je rat trgovaca oružjem, rat za profite multinacionalnih kompanija. Ali, prije svega, ovo je rat protiv civilizacije, protiv čovjeka i protiv razuma. To nam je donio 11. septembar 2001. godine.

(Global CIR/Piše: Mladen Marić/ 11. 09. 2016.)

Komentiraj