ZAŠTO SIRIJSKI S-300 NIKADA NIJE UPOTREBLJEN? Ciljajući izraelski avion, raketa PVO sistema S-200 pala na Sjeverni Kipar

Sirijski rat dosad se preko granice prelivao u vidu egzodusa izbjeglica i poneke rakete ispaljene ka Izraelu, ali je ovog puta jedan projektil, po svemu sudeći ispaljen iz ruskog protivvazdušnog sistema S-200 na izraelske avione, završio na teritoriji onoga ko ni na koji način ne učestvuje u tom sukobu: na Kipru, to jest u sjevernom turskom dijelu tog ostrva.

Niko nije povrijeđen u eksploziji koja se, po turskim izvorima, najvjerovatnije desila u vazduhu, prije nego što je raketa pala blizu sela Taškent, to jest Vouno, kako ga nazivaju kiparski Grci. Potres je prodrmao i prijestonicu međunarodno priznate Republike Kipar, Nikoziju, udaljenu dvadesetak kilometara.

Prvi nalazi istrage, prema riječima Kudreta Ozersaja, turskog ministra spoljnih poslova i zamjenika premijera, koji se oglasio na „Facebooku”, govore da je projektil ruske proizvodnje i nalik onome iz baterija S-200, kakav je prije godinu dana pao u Tursku kod Gazijantepa.

U vrijeme kada je taj PVO projektil stigao do Kipra, u toku je bio možda najveći napad izraelske avijacije na ciljeve u Siriji, u rasponu od okoline Damaska, pa na zapad, u planinama na granici s Libanom, sve do Homsa, oko 160 kilometara na sjever.

Meta su, izgleda, kao i u ranijim izraelskim napadima, bili borci Hezbolaha, paravojnog krila libanske organizacije povezane s Iranom, saveznika sirijskog predsjednika Bašara el Asada.

Procjene broja mrtvih u napadu kreću se od četiri civila, kako tvrde sirijski mediji pod kontrolom režima, do devet civila i šest provladinih boraca, prema navodima opoziciji bliske Opservatorije za ljudska prava. Među poginulima je navodno i jedna beba, a još nekoliko djece je povrijeđeno.

Zašto ne radi sirijski S-300

Ako je, dakle, na nedavnom jerusalemskom samitu neki dogovor o iranskom prisustvu u Siriji eventualno pao između Izraela, Rusije i SAD, stvari se za sada još odvijaju na isti način kao i ranije:

Izraelci bombarduju dok Rusi kao da i dalje ne preduzimaju ništa. Sirijska armija posjeduje S-200 još od dana hladnog rata. Savremeniji S-300 Kremlj je Asadu isporučio tek u oktobru prošle godine, nakon što je ruski „iljušin” sirijska PVO slučajno pogodila umjesto izraelskog bombardera koji je tada bio u jednoj od više od hiljadu borbenih misija koje je njegova vojska navodno obavila u Siriji u posljednjih nekoliko godina.

Nekoliko sati prije početka izraelskih napada u noći između nedjelje i ponedbeljka, kako piše „Jeruaalem post”, objavljeni su snimci četiri baterije S-300 kod Masijafa, nedaleko od jedne potom bombardovane lokacije.

Zasad nema naznaka da je S-300 iskorišten, ne samo preksinoć nego uopšte za proteklih osam mjeseci otkako je dopremljen u Siriju, što je opet potaklo spekulacije o tome da li on uopšte operativan i, ako jeste, zbog čega ostaje pasivan.

Sirijci su, ako je vjerovati saznanjima izraelskog lista „Jediot ahronot”, ostali i bez onoliko zaštite koliko im je pružao PVO sistem sličan S-300, iranski „Kordad”, smješten u bazu T-4 u oblasti Homsa, zapadno od Palmire. Za njega se navodi da je uništen u izraelskom vazdušnom udaru u maju.

Jedino što su Rusi učinili kako bi spriječili izraelske napade bilo je da ometaju njihove elektronske signale, zbog čega je prošlog mjeseca bilo poremećaja u funkcionisanju GPS-a u vazdušnom prostoru Izraela.

Rusi samo štite svoju bazu

Zapravo su tako ruske snage, prema informacijama koje su izraelski bezbjednosni zvaničnici nedavno dali „Haaretzu”, prevashodno štitile svoju vojnu bazu u Hmejmimu. Ruski ambasador u Izraelu je te navode demantovao.

Direktan vojni sukob SAD-a, uz njih svakako i Izraela, s Iranom djeluje još manje vjerovatno nego sredinom prošlog mjeseca, kada je niz incidenata učinio da ta ideja više ne bude nezamisliva. Ali, Sirija ostaje mjesto najizloženije posrednom ratu Irana s njegovim protivnicima.

(Global CIR/Agencije)

Objavljeno u:

Komentiraj